داودى ( 1317 ) حبيب داودى ، فرزند رجب ، در سال 1317 هجرى شمسى در يك خانوادهء روحانى متوسّط الحال در شهرستان داراب پا به جهان هستى گذاشت . خواندن و نوشتن را در همان سامان آموخت و دورهء ابتدايى را به انجام رسانيد ، ازآن‌پس پيشهء آزاد را برگزيد و به شغل فروشندگى لوازم برق پرداخت . داودى مىگويد : « از كودكى به شعر و شعر خوانى علاقهء وافرى داشتم و با وجود كمى سنّ و نداشتن سواد با بزرگترها مشاعره مىكردم و در همان كودكى اشعارى مىسرودم . امّا كار شعر را از سال 1368 آغاز كردم و در همين سال انجمنى به نام انجمن ادبى بهار در داراب تأسيس شد كه براى من يك روزنهء اميد و پيشرفت شد . » داودى كه در شعر از تخلّص داود و داودى استفاده مىنمايد بيشتر در قالب غزل و قطعه و رباعى و مثنوى طبع‌آزمايى مىكند و اشعارش بيشتر جنبه مذهبى دارد ، از نوحه‌خوانان دستهء زنجيرزن زادگاه خود مىباشد و خود را ذاكر امام حسين عليه السّلام و مدّاح اهل بيت مىداند . داودى گاهى اشعار طنز مىسرايد كه برخى از آنها در مجلّه‌هاى فكاهى به چاپ مىرسد و « موش » و زائد « گربه » او در مجلّهء گل‌آقا در چهارم مرداد سال 1357 به چاپ رسيده است . داودى اضافه مىكند : « در پانزده‌سالگى با آقايان حجج اسلام حاج محمّد على